Alicia Miyares – Wikipedia, Entziklopedia Askea.

aldatu iturburu kodea]

Arriondasen (Asturias) jaioa, Filosofia eta Letrak ikasi zituen Oviedoko Unibertsitatean. 1986an lizentziatu zen eta 1990ean doktoratu zen Amelia Valcárcel-ek zuzendutako La filosofía de Nietzsche tesiarekin.

1993tik 1995era Asturiasko Gobernuko Hezkuntza eta Kultura Ministerioko kabinete burua izan zen Amelia Valcarcel, departamentuko buru zuela

2006an Madrilera joan zen bizitzera eta Hezkuntza eta Zientzia Ministerioko “Emakumeak eta Zientzia” Berdintasun Unitatean sartu zen (2006-2008) aholkulari tekniko gisa.

2008tik 2011ra Espainiako Gobernuko lehen presidenteordearen kabinete aholkularia izan zen (2008-2011) María Teresa Fernández de la Vega-rekin .

2012az geroztik Parlako Humanejos Institutuko irakaslea eta Filosofia Saileko burua da.[3 aldatu iturburu kodea]

Bere ikerketa-ildoak XIX. mendeko alderdi sozial, politiko eta moralak eta feminismoaren historian izandako eragina; feminismoa filosofia politiko gisa; eta egungo demokrazia eta haren hobekuntza dira.

Berdintasun politiketan eta parte-hartze politikoan aditua, Oviedoko Unibertsitateko El camino hacia l.a. paridad ikerketa proiektuaren parte da. Lan ugari argitaratu ditu instituzioetan emakumearen ordezkaritza politikoari eta alderdi politikoetan kuotak aplikatzeari buruz, zifrekin erakutsiz nola aldaketek diputatuei galarazten dieten beren taldeetan lidergoa finkatzea eta nola – Miyaresek salatzen du – “Gizonak ordezkaezinak eta emakumeak trukagarriak diren”.[four] “”La paridad como derecho” liburuan (2007)[five] bertan, Diputatuen Kongresuaren lehen zazpi legegintzaldietako egoera aztertzen du.

Miyaresek parekotasunak izaera demokratikoa duela argudiatu du berdintasun-printzipio gisa, eta gogorarazi du erabateko demokraziaz hitz egin ahal izateko, boto indibidualizatuaren, alderdien eta hauteskunde-aldien aniztasunaren irizpideak betetzeaz advantage, ordezkagarritasun-akatsak ere zuzendu behar direla.[6]

Defendatu zuen feminismoa liberalismoak eta sozialdemokraziak izan zuten errealitatearen eraldaketaren zentzu bera duen teoria politikoa dela.

Miyaresen lanaren beste ardatz bat erlijioak emakumeen eskubideetan duen eragina da. Erlijioa balio predemokratikoetan oinarritzen dela salatzen du (fedea, itxaropena eta karitatea), eta balio horietatik ezin dela gizarte demokratikorik antolatu.[7][8]Sabel alokatzea[aldatu nine] Filosofoak feminismoan oinarrituta adierazten du gai honi buruzko bere pentsamendua.

Beste zenbait filosoforekin batera, Amelia Valcárcel eta Victoria Camps-ekin, besteak beste, eta mugimendu feministaren zati baten babesarekin, 2015ean No somos vasijas [10] manifestuarekin bat egin zuen, non aldarrikatzen den emakumea ez dela tratatu behar hirugarrenentzako produktuen fabrika gisa, eta, harago, gaitzetsi egiten dira kontratu bat sinatu ondoren emakumea biktima duten loturak eta, besteak beste, haurraren bizitzaren inguruan hartutako erabakien gainean duen ahalmen-gabezia. Ana de Miguel, Alicia Puleo filosofoak edo Soledad Murillo soziologoak ere bat egin zuten mugimendu honekin.[11]Aktibismo feminista[aldatu los angeles Libertad testuagatik, Les Comadres Tertulia Feministagandik.[12]Argitalpenak[aldatu one hundred fifteen-one hundred thirty five.2012: «Modelos de democracia», en Roberta Johnson y María Teresa de Zubiaurre (coordinadoras): Antología del pensamiento feminista español: (1726-2011), 2012, ISBN 978-84-376-3000-7.2011: aliciamiyares.com «Laicismo: mujeres, Iglesia católica y educación», en Aprender sin dogmas: enseñanza laica para la convivencia, Europa Laica, ISBN 8-84-937552-6-3.2008: «Educación y sexualidad», en Rosa Cobo Bedía (coord.): Educar en los angeles ciudadanía: perspectivas feministas, ISBN 978-84-8319-346-4.2008: «Democracia participativa, ciudadanía de las mujeres y paridad», en Hacia una time table iberoamericana por la igualdad, ISBN 978-84-323-1358-five.2006: «Multiculturalismo, coeducación y ciudadanía», en Rosa Cobo (coord.): Interculturalidad, feminismo y educación. La Catarata.2005: «El sufragismo», en Celia Amorós y Ana de Miguel (coord.): Sufragismo y teoría feminista, de l.a. Ilustración a la globalización I, Minerva, ISBN 8488123531.2003: Democracia feminista, Cátedra.2002: Nietzsche o la edad de los angeles comparación, Trabe.1994: «El sufragismo» en Celia Amorós (coord.): Historia de la teoría feminista, Instituto de Investigaciones Científicas.Artikuluak[aldatu los angeles revista Pensamiento iberoamericano, n.º 9, 2011 (ejemplar dedicado a feminismo, género e igualdad). ISSN 0212-0208.2008: «El avance de España en políticas de igualdad», en Le Monde diplomatique en español, n.º 152, ISSN 1888-6434.2007: «La paridad como derecho», en los angeles revista Labrys, n.º 10. Ana de Miguel (coord.): Dossier España.2002: «Réquiem de los angeles mujer», introducción1999: «El manifiesto de Séneca Falls», en revista Leviatán, n.º seventy five. ISSN 0210-6337.[13]1997: introducción del libro La Biblia de los angeles mujer, Cátedra.1995: «La década del “tú mismo”», en revista Leviatán.1994: «Los buenos sentimientos», en revista Deva.1990: «El discurso del poder: la igualdad», en revista Leviatán, n.º forty one aldatu iturburu kodea]2016: Comadre de Oro sari berezia, Tertulia Feminista Les Comadres taldeak emana.2016: Escola de Pensament feminista “Amelia Valcárcel” Saria.[14]2018: ohorezko Sari Feminista 2018ko Emakume Progresisten Sarien XXI. Edizioan, Emakume Progresisten Federazioak emana.[15]Erreferentziak[aldatu internet Mujeres en Red«Señales inquietantes desde la izquierda en l.a. defensa de las mujeres», artículo de enero de 2015 en el diario Huffington Post.«Alicia Miyares: posicionamiento feminista ante los cambios sociales y políticos», vídeo en el sitio net Youtube. Feminario, 2014«Feminismo, ¿conflicto generacional?» (conferencia, 2014), vídeo en el sitio web Youtube.«Democracia feminista», artículo del 12 de mayo de 2006 en el diario El País (Madrid).«Que Dios nos coja confesadas», artículo de 2005 en el sitio net Mujeres en Red.